ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਕਰਮ-ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਹੀ ‘ਸੰਪੂਰਨ ਧਰਮ’ ਮੰਨੀ ਬੈਠੇ ਹਾਂ ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਹੀ ਐਨੇ ‘ਸੰਤੁਸ਼ਟ’ ਤੇ ਮਸਤ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ ਕਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਦਰਸਾਏ ਇਲਾਹੀ ਉੱਚੇ ਸੁੱਚੇ ਅਨੁਭਵੀ ਮੰਡਲ ਦੇ

ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਅਸਮਰਥ, ਅਨਜਾਣ ਤੇ ਅਵੇਸਲੇ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਰਮੁਖੀ ‘ਕਰਮ-ਕਿਰਿਆ’ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ‘ਬਗੈਰ’, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ‘ਆਤਮਿਕ ਮੰਡਲ’ ਦੇ ਅਨੁਭਵੀ ਉਚੇਰੇ ਆਤਮਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਾਨੂੰ:-

ਹੈਰਾਨੀ ਤੇ ਅਫਸੋਸ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਵਜੂਦ :-

ਨਿਤਾ-ਪ੍ਰਤੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਪਾਠ, ਗਾਇਣ, ਕਥਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਦਰਜ ਉੱਚੇ-ਸੁੱਚੇ ਆਤਮਿਕ ਮੰਡਲ ਸਬੰਧੀ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ, ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਿਆਂ, ਸੁਣਦਿਆਂ-ਸੁਣਾਉਂਦਿਆਂ, ਗਿਆਨ ਘੋਟਦਿਆਂ ਭੀ, ਇਹ ਅਣਗਹਿਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।