‘ਮੈਂ-ਮੇਰੀ’ ਦੇ ਭਰਮ-ਭੁਲਾਵੇ ਅੰਦਰ-ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਲੋਭ, ਮੋਹ, ਹੰਕਾਰ, ਪੰਜ- ਤੱਤ ਇਸ ਦੇ ਪਰਚਾਵੇ ਲਈ ਉਪਜਾਏ। ਇਸ ਮਾਇਕੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਜੂਨੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਸਥਾਨ ਦਿਤਾ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਜ ਕੇ, ਹੋਰਨਾਂ ਜੂਨੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵਿਲੱਖਣ :-

‘ਦਾਤਾਂ ਬਖਸ਼ੀਆਂ’।

ਆਪਣੀ ਖਿਆਲੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੇ ਤੀਖਣ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਗਲਤ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ‘ਕਰਮ-ਬੱਧ’ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਇਲਾਹੀ ‘ਹੁਕਮ’ ਤੋਂ ਦੁਰੇਡੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ‘ਕਰਤੇ’ ਨੂੰ ਹੀ ਭੁੱਲ ਗਿਆ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਨਸਾਨ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ, ਦੁਖ- ਸੁਖ ਭੋਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਿਹਰਵਾਨ ਤੇ ਸਦ ਬਖਸ਼ੰਦ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਨੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨਿਰੋਲ ਇਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਸਿਆਣਪ ਦੇ ਆਸਰੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਛਡਿਆ, ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਤਰਸ ਕਰਕੇ, ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੀ ਗੁਰੂ, ਪੈਗੰਬਰ, ਅਵਤਾਰ,