ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਬਾਹਰ-ਮੁਖੀ ਕਰਮ ਕਾਂਡੀ ‘ਧਰਮਾਂ’ ਦੀ ਇਹ ਗਿਲਾਨੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਤਰਸ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਉਚਾ-ਸੁਚਾ, ਨਿਰਮਲ, ਵਿਲੱਖਣ ਆਤਮਿਕ ਤੱਤ ਵਾਲਾ, ‘ਧਰਮ’ ਰਚਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤ੍ਰੈਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਤੇ, ਚਉਥੇ ਪਦ, ‘ਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ‘ਨਾਮ ਵਿਚ ਰਖੀ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ‘ਦੂਜੇ ਭਾਵ’ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ‘ੴ ਸਤਿਨਾਮ’ ਦੇ ਉਚੇ-ਸੁਚੇ ‘ਆਤਮਿਕ ਤੱਤ’ ਗਿਆਨ, ਸ਼ਬਦ,-‘ਨਾਮ’ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ‘ਗਾਡੀ ਰਾਹ’ ਦਰਸਾਇਆ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਇਸੇ ਤੱਤ-ਗਿਆਨ, ਸ਼ਬਦ, ‘ਨਾਮ’ ਦੀ ਹੀ ਸਿਖਿਆ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਈ ਗਈ ਹੈ।

ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਾਡਾ ਇਸ਼ਟ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਦਰਜ ਉਪਦੇਸ ਸਾਨੂੰ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ ਤੇ ਆਤਮਿਕ ‘ਜੀਵਨ-ਸੇਧ’ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ‘ਤ੍ਰੈਗੁਣੀ’ ਹਉਮੈ ਵਾਲੇ ਮੰਡਲ’ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ, ‘ਚਉਥੇ-ਪਦ’ ਵਾਲੇ ‘ਆਤਮਿਕ ਮੰਡਲ’ ਦੇ ‘ਪ੍ਰਕਾਸ਼’ ਵਲ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ -