ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਐਸੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਬਾਬਤ ਇਉਂ ਤਾੜਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ : -

ਮਾਇਆ ਦੀ ਥੋੜ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਨਿਰਮੂਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੁਰੂ-ਘਰ ਵਿਚ ਮਾਇਆ ਦੀ ਟੋਟ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ ।

ਸਾਡੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ਼ ‘ਧਰਮ-ਪ੍ਰਚਾਰ’ ਦੀ ਸਹੀ ਤੇ ਉਚੀ ਸੁਚੀ ‘ਲਗਨ’ ਜਾਂ ‘ਤੜਪ’ ਤੇ ‘ਆਪਾ ਵਾਰਨ’ ਦੀ ਭਾਵਨਾਂ ਦੀ ਹੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ‘ਉਤਮ ਆਤਮਿਕ ਸੇਵਾ’ ਸਿਰਫ਼ ‘ਮਰ-ਜੀਵੜੇ’, ਬਖਸ਼ੇ ਹੋਏ ਗੁਰਮੁਖ ਪਿਆਰੇ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ : -

ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਪੰਗਤੀਆਂ, ‘ਆਤਮਿਕ ਮੰਡਲ’ ਦੇ ਕਿਸੇ ‘ਤਤ-ਰੂਪ’ ‘ਇਲਾਹੀ’ ਅਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਉਚੇ ਸੁਚੇ ‘ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ’ ਵਲ ਪ੍ਰੇਰਦੀਆਂ ਹਨ ।